Szachowy przeciwnik w odbiciu kałuży

Utwórz pionową, fotorealistycznie malowaną scenę 4:5 na pieszym placu z bruku po deszczu. Przy bliższej krawędzi płytkiej kałuży postaw suchą niską platformę, a na niej pełną szachownicę. Po widocznej stronie siedzi oryginalny dorosły mężczyzna, stopy na suchym kamieniu, ciało lekko ku planszy, bez podobieństwa do realnej osoby. Fizyczne krzesło naprzeciw pozostaje puste. Tylko w kałuży pokaż odbicie oryginalnego dorosłego przeciwnika na tej pustej stronie, wyciągającego rękę, by ruszyć jednym czarnym skoczkiem. Wyrównaj odbite krzesło, tułów, ramię, dłoń, skoczka, pola i punkt zbiegu, aby niemożliwy gracz był wiarygodny przestrzennie. Dokładnie dwie łagodne fale od wiatru zniekształcają obrzeża, lecz dłoń i skoczek są czytelne. Dokładnie trzy mokre liście pływają z dala od planszy. Dodaj niską mgłę, chłodny niebieskoszary kamień, miękkie zachmurzone światło i stonowane ciepłe odbicie jednego niewidocznego okna. Przeciwnik jest surrealistyczną fikcją, nie duchem ani realnie zaginioną osobą. Bez jezdni, ruchu, niebezpiecznej głębokości, realnej tożsamości, nieletniego, urazu, horroru, dodatkowego gracza, wadliwej planszy, fizycznie unoszącej się dłoni, burzy, tekstu, logo czy znaku wodnego.