Δημιούργησε μια κινηματογραφική κατάβαση σκι 10-15 δευτερολέπτων σε χιονισμένη ορεινή πλαγιά. Ξεκίνα με χαμηλό πλάνο παρακολούθησης πίσω από τον σκιέρ στην κορυφογραμμή, έπειτα επιτάχυνε σε δύο χαραγμένες στροφές με πούδρα χιονιού να εκτοξεύεται στο προσκήνιο. Άφησε την κάμερα να ακολουθήσει πλάγια τον σκιέρ για ένα καθαρό πέρασμα και μετά να υποχωρήσει σε πίσω πλάνο καταδίωξης καθώς η διαδρομή ανοίγει προς μια φωτεινή χαμηλότερη πλαγιά. Κράτησε τον σκιέρ αναγνωρίσιμο, τη διαδρομή κατάβασης ευανάγνωστη, τη φυσική του χιονιού φυσική και το όριο ασφάλειας σαφές. Κλείσε σε σταθερό ευρύ ή μεσαίο πλάνο με τον σκιέρ ακόμη ισορροπημένο και μέσα στο κάδρο. Απόφυγε πραγματικά λογότυπα εμπορικής ταυτότητας, αναγνώσιμες πινακίδες, μη ασφαλείς συγκρούσεις, ξαφνικά κοψίματα τηλεμεταφοράς, παραμορφωμένα άκρα, ασυνεπή κλίμακα ή άσχετες σκηνές θέρετρου.